ADM’de Son Günler

Askerliğin son bir ayına girmiş bulunmaktayım… Koskoca yaz aylarını bu sıcak, çöl iklimli memlekette geçirmek hiç iyi olmadı… Ne çarşı izni var, ne de bir tatil günü… Ama insan bünyesi herşeyi kaldırabilecek seviyedeymiş, bunu öğrendim…

4 aydır burada neredeyse bir hapis hayatı yaşıyoruz… Sürekli gördüğümüz insanlardan başka kimse yok… Gerçi buranın halkını görmeyi o kadar da çok istemiyorum ama insan yine de farklı birilerini görmek istiyor… En azından sivil, askeriyeyle alakası olmayan birilerini Buradaki siviller bile ya asker eşi ya da asker çocuğu olduğu için hepsinin zihniyeti aynı…

Ama artık sayılı günlerimiz kaldı.. Uçak biletlerimizi aldık… İlk önce Diyarbakır, orada bikaç gün kalıp sonrasında Ankara… Bakalım Diyarbakır’a sağ salim varabilecek miyiz… Malum yollar, şu an bulunduğumuz yerden kat be kat daha tehlikeli…

Askerlik biter bitmez bu “güzel” mekanın ayıntılarını “güzel” bir şekilde buradan paylaşacağım… O zaman buraya gelecek kişiler ADM (Aile Destek Merkezi) ‘nin nasıl bir yer olduğunu çok daha iyi öğrenecekler. Burayı anlatmak istememin sebebi benim bu birimle ilgili hiç bilgi bulamayışım… Ama tüm ayrıntılarıyla, iyi ve kötü yönleriyle bu açık hapishaneyi anlatmaya çalışacağım…